Een investeringsproject 2019-heden
Hoe stel je een organische meststof samen die:
- · Bouwt aan de gewenste bodemkwaliteit, en
- · Maximaal bijdrage aan het gewenste productieniveau
- · Emissies van nitraat naar grond/oppervlakte minimaliseert
- · Emissies van ammoniak etc. minimaliseert
Een groot aantal organische grondstoffen komen in principe in aanmerking als component in een organische meststof; deze zijn gedocumenteerd naar chemische gehaltes en fysische eigenschappen maar ook functioneel: mineraliserend vermogen, watervasthoudend vermogen, E(ffectieve) O(rganische) S(tof), dynamische organische stof fractie, microbiologisch potentie (activiteit, biomassa en diversiteit) etc..
Aangezien een organische meststof bijna altijd een combinatie van diverse grondstoffen is, is het relevant te toetsen hoe een bepaalde grondstof zich in combinatie met anderen gedraagt ten opzichte van de controle (de grondstof alleen). En uiteraard is dat een wisselwerking tussen en afhankelijk van het type andere grondstoffen, en de onderling gewichtsverhoudingen. Veel proeven met concentratie reeksen onder variabele condities (vocht, temperatuur en gemiddelde deeltjesgrootte) leiden naar wetmatigheden zodat in de toekomst het aantal testen gerationaliseerd kan worden. Zo is het begrip interferentie-coëfficiënt ontstaan; een algoritme dat de wisselwerking tussen twee grondstoffen aangeeft met variabelen als onderlinge gewichtsverhouding, incubatietemperatuur, vochtgehalte en tijdsduur. Stel dat drie organische componenten samen een organisch meststof vormen dan vormt de component met de grootste gewichtsinbreng de referentie en de beide andere componenten werken daar via hun interferentie-coëfficiënt op in. Echter deze beide andere componenten werken ook op elkaar in met een derde interferentie-coëfficiënt, en uiteraard werkt deze laatste weer corrigerend op de andere twee. Dit leidt tot één “grote” interferentie-coëfficiënt.
Wilt u meer informatie over dit project, neem dan contact op met Daan Kuiper -